Crvena Crkva

Drugi o nama

Selo Crvena Crkva I nadalje privlaci paznju nasih medija,

Kako onih stampanih ,tako I elektronskih.Izmedju dva broja naseg casopisa “Dolic”(april-avgust) o Crvenoj Crkvi,

i svakolikim dogadjajima u njoj,svoj atraktivan prostor posvetili su mediji:

-Televizija Vojvodina,pod dirigentnom palicom urednice Biljane Vorkapic,snimila je 07.04.2009.zanimljivu viseminutnu emisiju posvecenu crvenackim salasima.Njeni sabesednici behu Milutin Stosic,Miodrag Savkovic I Ozren M.Radosavljevic.Ista je pustena u etar 04.05.2009.,u okviru gledane emisije “Agro mozaik”.

Dana 10.04.2009.god.na salasu Milutina Stosica,potez”Suma”,snimljeni su delovi emisije RTS-a ”Znanje imanje”.

Sabesednik je bio vlasnik salasa gospodin Stosic.

-Nasa mestanka Aleksandra Saska Petrovic (25) direktorica Turisticke organizacije Opstine Bela Crkva,dala je novinske intervjue posvecene aktuelnoj situaciji u organizaciji na cijem se celu nalazi,I to dopisnicima:”Caffe Vojvodina” (Novi Sad ,br.33/2009," Vecernje novosti” (Beograd,09.07.2009). “Politika” (Beograd,24.07.2009).

-Ekipa “Dolic” iz Crvene Crkve nagradjena je 28.06.2009.godine,od strane Opstine Bela Crkva i Turisticke organizacije opstine narocitom Zahvalnicom “za ucesce u takmicenju pripremanja karnevalske riblje corbe”.

-Dopisnik beogradskog dnevnika “Blic”iz Vrsca gospodin Aleksandar Cupic napravio je vrlo obiman i zanimljiv intervju sa Ozrenom M.Radosavljevic,sefom mesne kancelarije,istoricar i urednik “Dolica”,o ispiranju zlata na reci Neri i njenim pritokama tokom 19.i pocetkom 20.veka isti je ugledao svetlo dana,u recenom uglednom glasilu,dana 02.08.2009.godine.

orginalni clanak "BLIC-a"

-Televizija Vojvodine (Novi Sad) objavila je u sredu 05.avgusta 2009.god.,u trecem dnevniku,vest o nevremenu koje je zadesilo Crvenu Crkvu 04.08.2009.god.,kojom prilikom je olujni vetar lomio drvece i svalio na zemlju krst sa centralne kupole mesnog Blagovestenskog hrama.Informacija je ilustrovana ekskluzivnim snimcima ciji je autor Sinisa Paunovic,inace urednik fotografije naseg “Dolica”.

Crvena Crkva na stranicama najvece enciklopedije

Vikipedija je nesumljivonajveca elektronska enciklopedija,koja trenutno ima vise od osam miliona clanaka na vise od 250 jezikai prekosedam milijardi poseta mesecno.

Od pre tri godine postoji srpsko izdanje Vikipedije,sa preko pedesethiljada clanaka sto ju je

Svrstalo na 20. Mesto svih Vikipedija izdanja,posle Slovacke,Hrvatske I Bugarske.

Srpska Vikipedija najveca je enciklopedija napisana na srpskom jeziku koja je postal relevantan izvor informacija.

Blagodareci GNU licenci za slobodnu dokumentaciju ,svako moze od ucenika,domacica do doktora nauka,da umnozava,da objavljuje I menja sadrzaj.

Jedini uslov je da clanci budu dostupni svima I to potpuno besplatno.

To,zapravo znaci da se na Vikipediji ne nalazi bas svasta.

U recenoj enciklopediji sabrane su samo informacije koje predstavljaju znanje covecanstva.

Prelistali smo stranice srpske Vikipedije i pronaasli,za pravo cudo,

zanimljiv material koji se svojim sadrzajem odnosi na Crvenu Crkvu(geografski polozaj,istorija,demografija,reference,spoljasnje veze)a kojen donosimo,na ovom mestu u iskrenoj nadi da moze biti od kakve koristi citaocima naseg I vaseg Dolica.

Evo kako nas Vikipedija prezentuje: Crvena Crkva je naselje u opstini Bela Crkva u Juzno banatskom okrugu. Prema popisu iz 2002. Bilo je 729 stanovnika).

Geografski polozaj

Crvena Crkva se nalazi na obodu belocrkvanskog prosirenja,zapadno od Bele Crkve, na putu za Vrsac, Zrenjanin, Novi Sad I Beograd. Takodje je asfaltnim putem povezana sa VracevGajem.

Istorija

Crvena Crkva je nastala jos za vreme Velike seobe Srba. Prvi put se pominje jos 1660.godine pod nazivom Crvena Crkva, a u toku svoje istorije cesto je menjala ime. Sadasnja Blagosvestanska crkva u vizantijskom stilu izgradjena je 1912.godine,po projektu arhitekte Milivoja Matica iz Novog Sada.

Demografija

U naselju Crvena Crkva zivi 572 punoletna stanovnika, a prosecna starost stanovnistva iznosi 39,00 godina (38,4 kod muskarca I 39,5 kod zena). U naselju ima 251 domacinostvo, a prosecan broj clanova po domacinstvu je 2,90. Ovo jaselje je je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002.

Posetite http://sr.wikipedija.org/wiki/Crvena_Crkva

Ozren M.Radosavljevic

click here translated to English

Selo Crvena Crkva (mađarski: Vöröstemplom; nemački: Rotkirchen) jedno je od najstarijih naselja na

Području opštine Bela Crkva. O njegovoj starini svedoči činjenica da je ono postojalo, na istom mestu, i pre čuvene velike seobe Srba 1690 godine pod voćstvom patrijarha Arsenija III Crnojevića (Čarnojeviča). U pisanim, pak, izvorima Crvena Crkva zabeležena je već 1554. godine, i to pod imenom Črvena Crkva. Kada je selo osnovano, i za čije se ime osnivanje vezuje, teško je, u ovom trenutku, pouzdano reći. Ni najnovija istraživanja ovom pitanju, ćute, Naime, pre nekog vremena bili smo u prilici da pribeležimo jednu, čini nam se, vrlo zanimljivu legendu koja govori o postanku ovog sela, kao i značenju njegovog imena. Ista doslovce glasi: “U vreme jedne od, inače brojnih, srpskih bežanija iz stare Hercegovine, ispred turskog zuluma i osvete, na ove prostore pitomog Banata izbegli su, uz ostale, tri brata po imenu Andrija, Belija i Radosav. Zajednička krsna slava beše im Sveti Pantelejmon Velikomučenik (9. avgust). Krajolik, gde će osnovati svoje novo stanište, beše obrastao stoletnom cerovom šumom. Pošto su prethodno rastrsili teren od šumskog rastinja, pristupili su gradnji svojih porodičnih kuća - brvnara, budući da je drvene građe bilo u izobilju. Kao pravi bogobojažljvi hrišćani, ubrzo su izgradili, u novoosnovanom naselju, i svoju prvu crkvu od cerovih brvana. Pa kada bi ih kogod, od okolnog meštana priupitao“Gde ste se to nastanili nastanili?”, braća bi, bez razmšljianja, odgovarala “Kod cerove crkve!”.

Tako naselje, u početku, dobi ime Cerova Crkva. Vremenom, ono je promenjeno u Črvena Crkva, da bi konačno dobilo današnji naziv Crvena Crkva”. U istoj se legendi, dalje, kazuje: “Hodom vremena od Andrije nasta familija Andrejići, od Belije Belčini i od Radosava Radosavljevići”. Mišljenja smo da ovu zanimljvu legendu, kao i neke druge, ne bi trebalo olako odbaciti, budući da ona u sebi sadrži i neke verodostojne elemente, koji mogu odoleti sudu istorijske kritike. Naime, u Crvenoj Crkvi još uvek postoje, posle toliko prohujalih vekova, familije Andrejići i Radosavljevići. Rod Belčini je, kako nam se

čini, izmuro u prvoj polovini XVIII veka s obzirom da ga sačuvane matične knjige sela, ustanovljene 1794. godine, ne pominju. Zanimljivo je, s tim u vezi, da jedan ogranak Andrejića, još uvek nosi nadimak (špicnamen) “Belčini”. Rodovi Andrejići i Radosavljevića za svoju slavu i danas imaju Sv. Pantelejmona, što, nesumljivo, ukazuje

na njihovo nekadašnje krvno srodstvo a gore navedenoj legendi daje istorijsku težinu i verodostojnost.

Ozren M. Radosavljević

Main Menu

Brojac poseta

Korisnici koji su prisutni:

Komentari